EMMA.

27 februari in de bioscoop. Praat mee!

Voor alle algemene discussies over de boeken van Jane Austen
#36762
Deze discussie maakt ook meer weer eens duidelijk dat het in het werk van Jane Austen om zoveel meer gaat dan het 'happily-ever-after'. Ik ergerde me daar net weer aan in het nieuwsbericht over de verwantschap tussen JA en Kate Middleton:

“Finding this connection between the Duchess of Cambridge and Jane Austen is very exciting since, in many ways, Catherine is the modern Jane Austen heroine: a middle class girl marrying the future King of England,” said Anastasia Harman, lead family historian for Ancestry.com.
“Jane Austen may have written about happily-ever-after but it seems Catherine has found a nonfiction hero to spend her life with – far past the epilogue,” Harman added.

Wat ik me wel afvraag: zou JA, als ze langer geleefd had, een boek hebben kunnen schrijven met een vrouw als Eliza in de hoofdrol?
Gebruikersavatar
By Mrs. Murdock
#36764
Hahaha Anke.. ik ben het helemaal met je eens. Misschien een dappere poging van die Harman om Jane weer een beetje in de spotlights te krijgen?

Ik denk niet dat ze dat zou kunnen.. Het is net iets te heftig, ik denk dat er dan erg veel reacties opgekomen zijn, en dan geen positieve!
Kijk maar naar Tess of the D'Urbervilles. Dat sloeg ook in als een bom!
Gebruikersavatar
By Anke
#36766
Jajaja, da's waar. Ik kan het alleen niet laten om af en toe te denken "Wat als ze tachtig was geworden? Stel je voor hoe omvangrijk haar oeuvre dan geweest was.' Aangezien er al zo'n ontwikkeling zichtbaar is in in het werk dat ze heeft nagelaten, is het mij duidelijk dat ze tot veel meer in staat was.

Ach nou ja, totaal hypothetisch allemaal.
Gebruikersavatar
By Sebazzel
#36786
Jajaja, da's waar. Ik kan het alleen niet laten om af en toe te denken "Wat als ze tachtig was geworden? Stel je voor hoe omvangrijk haar oeuvre dan geweest was.' Aangezien er al zo'n ontwikkeling zichtbaar is in in het werk dat ze heeft nagelaten, is het mij duidelijk dat ze tot veel meer in staat was.
Had she lived a few more years only, all that would have been altered. She would have stayed in London, dined out, lunched out, met famous people, made new friends, read, travelled, and carried back to the quiet country cottage a hoard of observations to feast upon at leisure.

And what effect would all this have had upon the six novels that Jane Austen did not write? She would not have written of crime, of passion, or of adventure.

She would not have been rushed by the importunity of publishers or the flattery of friends into slovenliness or insincerity. But she would have known more. Her sense of security would have been shaken. Her comedy would have suffered. She would have trusted less (this is already perceptible in Persuasion) to dialogue and more to reflection to give us a knowledge of her characters. Those marvellous little speeches which sum up, in a few minutes’ chatter, all that we need in order to know an Admiral Croft or a Mrs. Musgrove for ever, that shorthand, hit-or-miss method which contains chapters of analysis and psychology, would have become too crude to hold all that she now perceived of the complexity of human nature.

She would have devised a method, clear and composed as ever, but deeper and more suggestive, for conveying not only what people say, but what they leave unsaid; not only what they are, but what life is.

She would have stood farther away from her characters, and seen them more as a group, less as individuals. Her satire, while it played less incessantly, would have been more stringent and severe. She would have been the forerunner of Henry James and of Proust — but enough. Vain are these speculations: the most perfect artist among women, the writer whose books are immortal, died “just as she was beginning to feel confidence in her own success”.


~ Virginia Woolf
Gebruikersavatar
By Jane
#36792
Very wisely spoken! And yet I wish...
Gebruikersavatar
By Karenlee
#36797
Dat heb ik een paar keer eerder gelezen, Bas. Wie weet of het het inderdaad zo zou zijn gegaan. Zou degene die ooit over zichzelf schreef 'I can't help it I'm a wild animal' ooit comfortable gevoeld over 'dining and lunching out met vreemden', en beromede mensen ontmoeten? Die kans had ze al een aantal keer, en allemaal afgewezen. Maar ik ben wel overtuigd dat haar verdere levenservaring - wat het ook was - haar werk zou beinvloeden. In de laatste hoofdstuk van Jon Spence's 'Becoming Jane' is een meesterlijke ontleding van het begin van Sanditon, en een zeer overtuigende betoog dat ze hier al bezig was om geheel nieuwe grond aan te boren. Het boek is de moeite waard om te lezen alleen om die ene hoofdstuk. Maar ook om andere redenen. Hoewel ik niet helemaal overtuigd ben van zijn stelling dat Tom Lefroy een super grote stempel heeft achtergelaten op de werk van Austen, hij suggereert een relatie met haar mondaine nicht Eliza dat meer ingewikkeld was dan de meeste biographers inzien: eerst aanbidding, dan teleurstelling, die zich later uitmonde in een soort haat/liefde gevoel. Ik vond wat hij daarover te zeggen had zeer aannemelijk.

Wij zijn ondertussen heel ver van Willoughby en Brandon vandaan, maar dit is wel een heel interessante discussie. Is het een idee, Karin, om deze laatste posts te verplaatsen naar het onderwerp in De Boeken die gaan over Austen als schrijver in het algemeen? Dan kunnen we daar verder over praten en hier weer on-topic brengen.
Gebruikersavatar
By Sebazzel
#36799
Karenlee schreef: Hoewel ik niet helemaal overtuigd ben van zijn stelling dat Tom Lefroy een super grote stempel heeft achtergelaten op de werk van Austen
Oh, Karen :rofl: :D Volgens mij is er geen topic in dit forum waarin je die opmerking niet hebt gemaakt. Misschien moet je het in je handtekening zetten :P

Well - je weet maar nooit wat Austen gedaan zou hebben. Het is erg fascinerend. Ik ben het helemaal eens met je suggestie over een speciale subsectie - daar kunnen we veel over zeggen!
Gebruikersavatar
By Anke
#36807
Dank voor dat toepasselijke citaat, Bas. Het komt uit A room of one's own, toch? Ik ga het opnieuw lezen.

Ik vraag me net als Karen af of ze zich ooit op haar gemak zou zijn gaan voelen in de literaire kringen. Anderzijds, aspecten van het mondaine stadsleven spraken haar wel aan. En los van of ze zich er meer in zou zijn gaan thuis voelen, zou deze verschuiving er wel voor zorgen dat haar horizon verbreedde. Meer voer voor observaties in elk geval.

Hoewel ik veel van Jon Spence's stellingen vergezocht vind, heeft hij me met zijn boek zonder twijfel veel stof tot nadenken gegeven. Want ook al is het soms vergezocht, het zorgt er bij mij voor dat ik opnieuw mijn standpunten overweeg. De hele Tom Lefroy-kwestie daargelaten, zijn de analyses die hij maakt van de boeken en onvoltooide werken verfrissend.

Zeker een discussie om voort te zetten, ook wat mij betreft. En door het schuiven met de onderwerpen en posts leer ik mijn weg steeds beter kennen op het forum ;)

Niet genoeg op TV of Netflix om de Kerstmaand door[…]

Wij zijn bij episode 3 nu. Aangename , sfeervolle […]

Voor mij ook prima! Misschien ook leuk voor Mari[…]

In de avond is er altijd nog even een uurtje over […]

Bezoek JaneAusten.nl voor het laatste nieuws!