EMMA.

27 februari in de bioscoop. Praat mee!

Is Mansfield Park je favoriete Jane Austen-boek? Of juist niet? Laat hier weten waarom
#34362
In mijn vakantie Mansfield Park opnieuw gelezen. Het was lang geleden dat ik het las. Van alle boeken was het lange tijd mijn minst favoriete. Waarschijnlijk verdween het daardoor iedere keer weer onderop de stapel. ;)
Ik moet zeggen dat ik het nu meer waardeer. Fanny is nog steeds een druif, maar ik begrijp haar beter. Ik sluit me aan bij de opmerking die Edmund maakt: 'You are one of those who are too silent [...]'

Wat me opviel tijdens het lezen is dat dit het boek is waarbij mijn beeld het minst is ingevuld door andere interpretaties. Als ik me niet vergis heb ik er maar een verfilming van gezien, en dat is al heel wat jaren geleden. Kortom, ik had dus een frisse (alhoewel, een bevooroordeelde) blik tijdens het lezen en kon de plaatjes zelf invullen.

Inmiddels ben ik bezig in een biografie, maar daarna lees ik Emma opnieuw.
#34379
Ik ben het met je eens Anke dat Mansfield Park het moelijkste boek is te leren waarderen. Fanny is zo'n watje vergeleken met de andere heroines van JA! Het duurt even voordat je merkt hoe sterk het morele kracht onder haar timide buitenkant is. Het beste verfilming vind ik trouwens degene van 1983 met Sylvestra Le Touzel. Het heeft iets statisch/toneelachtiga als je begin te kijken, maar dat zakt relatief snel weg. De meer recente van Patricia Rozema en de andere met Billie Piper in de hoofdrol zijn een stuk minder trouw aan het boek.
#34385
Ja, die innerlijke kracht is heel overtuigend. Bovendien kreeg ik dit keer zo met haar te doen. Misschien komt het doordat mijn dochter tien is. Ik stelde me voor hoe het voor haar zou zijn om uit haar vertrouwde omgeving te worden gehaald om verder bij wildvreemden op te groeien. ;( En dan heeft Fanny ook nog die afschuwelijke tante.
#34390
Ah, Mrs Norris! Weet je, een van dingen die ik zo fascineerend vind van Austen is hoe jou perceptie van de verhalen en characters kan veranderen door de jaren heen. Hoe ouder je wordt, hoe meer inzicht je lijkt te krijgen en hoe meer je er uithaalt. De eerste paar keer dat ik MP las vond ik Mrs Norris voornamelijk 'grappig' - een zelfingenomen, busybody wiens grootste talenten zeiken en schooien was. Pas later begon ik te beseffen wat een bitch ze werkelijk is - echt tegen het monsterlijk aan. Hoe ze in bijna een adem kan switchen tussen syncopatisch slijmen en viceuze schelden is echt ongeloofelijk - en walgelijk. Dat zij en Maria uiteindelijk opgesloten worden in hetzelfde huis is naauwelijks straf genoeg. Hoewel, ik moet ook zeggen dat ik hierdoor meer medelijden met Maria krijgen. Haar moeder en vader hebben zich naauwlelijks om haar bekommerd toen ze aan het opgroeien was, maar Aunt Norris wel. Haar karakter is eigenlijk grotendeels door haar gevormd. Maria heeft haar waarden en normen (geld en status hoog in het vandal, gebrek aan sympathie voor de gevoelens door anderen) overgenomen. Als Mrs Norris een andere soort vrouw was geweest, zou Maria uiteindeijk ook een gelukkiger levensloop hebben gehad.
Laatst gewijzigd door Karenlee op 18 mei 2011 11:33, 2 keer totaal gewijzigd.
#34409
Dat is een van de dingen die mij ook telkens weer bezighoudt. Het oeuvre is zo rijk dat er in elke fase nieuwe elementen, of nieuwe invalshoeken, te ontdekken zijn. Daarnaast fascineert het me dat er zoveel mensen door geboeid worden. Nog steeds, na al die tijd. Wat denk je, heeft JA zich dit ooit kunnen voorstellen?
#53611
Mansfield Park weer opnieuw gelezen na 2 jaar.

Na Lizzy in Pride & Prejudice is Fanny altijd weer een contrast, op het eerste gezicht.
Maar de onderliggende stille kracht van Fanny heb ik altijd net zo gezien als die van Lizzy,behalve dat Lizzy's kracht niet zo stil is. En ook fysiek veel sterker is.
Fanny had al lang afgehaakt als ze met Lizzy naar Netherfield zou moeten wandelen.
( Als ze samen met Jane te paard gegaan was in de regenbui zou ze het waarschijnlijk naast Jane gelegen hebben, en het niet gered hebben )

Het viel me nu meer op dat Jane Austen aan het eind alle situaties nog even bekijkt, en stelt dat er andere dingen hadden kunnen gebeuren als Mr. Crawford zich iets meer beheerst had, net op het punt dat Fanny lichtpuntjes ging zien in zijn karakter.
Levensecht: Als dit, dan dat.
Maar het kan meestal maar een kant op.
Ik denk wel dat Edmund's ogen steeds meer open gegaan zijn voor de dingen in Fanny's persoon die hij eerst niet zag.
#64851
Gisteren ben ik weer Mansfield Park gaan lezen. Het kan zo'n 16 jaar geleden zijn dat ik het gelezen heb. Het boek "pakte" me meteen. Het leuke van Jane Austen boeken is, dat de verhalen en personages totaal anders zijn, hoewel tijd en sfeer wel hetzelfde zijn.
#64862
Ben helemaal met je eens, MsBlickie. Vondt je het boek al leuk de eerste keer? Ben benieuwd hoe anders de indrukken zijn na 16 jaar.
#64869
Karenlee, het personage van Fanny vind ik prachtig. Ze is heel stil, teruggetrokken, komt niet voor zichzelf op. Maar toch is ze krachtig; krachtiger dan alle andere personages in het boek bij elkaar. Gewoon door er te zijn en consequent te blijven. Dat vind ik heel knap op haar leeftijd. Bv hoe ze Mr. Crawford keer na keer afwijst, ondanks alle aanmoediging uit haar omgeving. Ook haar ongemakkelijke gevoel over ht toneelstuk, terwijl iedereen enthousiast is.
Jane Austen beschrijft veel personages die door hun opvoeding en omgeving beïnvloed zijn, neem de zusjes Betram, die erg verwend zijn en zelden tegengesproken worden. Maar Jane Austen beschreef Fanny die ondanks alle afwijzingen, nare opmerkingen van Mrs. Norris en teleurstellingen toch bij haarzelf bleef.
Daarom vind ik Fanny een echte heldin omdat ze ondanks alles zichzelf bleef.
#64870
Ik vind het heel interessant om jouw indrukken te lezen. Er is geen andere personage in het oeuvre van Jane Austen waarover ik zo heen en weer gaan in mijn mening/oordeel als Fanny Price. In de eerste instantie stond ik helemaal achter haar. Ja... ze was verlegen, ondergewaardeerd, onderdrukt - maar wat een morale ruggengraat! Maar bij herlezen jaren later, vond ik haar manier van denken en doen bijna passief-agressief. Ze vond iedereen om haar heen en wat ze deden niets, maar probeerde niets eens iets in de kleinste deel toe te voegen om de situatie te veranderen. Ze bleef gewoon een groot, zwarte gat van afkeuring. En dan weer jaren later- na meer gelezen te hebben over het leven van vrouwen in die periode - had ik meer inzicht in hoe weinig keuzen en vrijheid iemand zoals een Fanny Price zou hebben gehad. Je snapt beter waarom ze haar mond hield. Het verhaal blijft in ieder geval boeien en integreren.

In de avond is er altijd nog even een uurtje over […]

Emma dvd

De dvd heb ik aangeschaft en deze is geweldig. Dit[…]

Social Media Campaign

Misschien worden je wensen vervuld: https://www.ja[…]

Waar draait EMMA.?

"Emma" draait in Pathé Tuschinski[…]

Bezoek JaneAusten.nl voor het laatste nieuws!