EMMA.

27 februari in de bioscoop. Praat mee!

Wat vind je van dit boek? Laat het hier weten!
#108
Al enkele weken zoek ik een onderwerp over Sense and Sensibility voor op dit forum... maar ik kan er zo geen bedenken. Ben nu het boek nog maar eens aan het lezen voor wat aanknopingspunten. Waarom is S&S zo leuk en 'saai' tegelijkertijd?
#110
Interessante vraag. Volgens mij komt het omdat Mr. Palmer zo'n kleine rol heeft. XD
Nee, serieus nu. Ik denk dat er in S&S door de twee hoofdpersonages gewoon minder iemand is waar je je in inleeft. Als je P&P leest, kruip je helemaal in de huid van Elizabeth, bij Persuasion voel je 100% mee met Anne. Ook in Emma en Northanger Abbey is er één hoofdpersonage en dat lijkt me bij Mansfield Park ook zo te zijn (maar dat boek heb ik nog niet gelezen, enkel de film gezien). In al deze boeken leef je helemaal mee met het hoofdpersonage, wordt je samen met haar verliefd op Mr. Darcy, Captain Wentworth, Mr. Knightley, Mr. Tilney of Edmund. Maar bij S&S moet je je aandacht verdelen over de twee hoofdpersonages (en over drie mannen XD), waardoor je je maar half in elk van hen inleeft (of 75% en 25% of zo). Als je het boek leest, moet je allebei zijn en daarom 'ben' je geen van beiden. Want de helft van je die Marianne is, moet verliefd worden op Willoughby, terwijl de andere helft, die Elinor is, hem eigenlijk niet voor 100% vertrouwt. Je Elinor-helft wordt verliefd op Edward, terwijl je Marianne-helft hem eigenlijk maar een saaie vent vindt. Dit maakt het verhaal denk ik een stuk minder meeslepend. Als je mij vraagt wie mijn favoriete mannelijke personage is in P&P of Persuasion, hoef ik daar totaal niet over na te denken, maar stel me die vraag over S&S en ik denk dat ik na lang aarzelen antwoord: "Mr. Palmer, als hij gespeeld wordt door Hugh Laurie."
Het is een goed boek, het verhaal steekt goed in elkaar, goed geschreven, er zitten ook echt een paar brilliante stukken in (het stuk waarin Colonel Brandon aan Elinor vertelt dat hij de 'rectory' van Delaford aan Edward wil aanbieden en Mrs. Jennings denkt dat hij haar ten huwelijk vraagt is mijn persoonlijke favoriet), maar in tegenstelling tot bij de andere boeken, word je toch minder in het verhaal meegezogen vind ik.
#166
@Merdyff: Heb het boek (weer) uit en ik denk dat ik jouw beredenering grotendeels (of eigenlijk helemaal) kan bevestigen. Het blijft lastig om met beide zussen volledig mee te leven, omdat ze allebei innemend zijn maar ook iets vervelends hebben. Marianne is iets té gevoelig en Elinor iets té verstandig. Ook de mannen met wie ze uiteindelijk trouwen zijn niet helemaal 'perfect'.
Maar het mooiste is wel de relatie die de twee zussen met elkaar hebben, dát is eigenlijk de 'hoofdpersoon' van dit boek.
#202
Ik ben het inderdaad eens met dat 'er iets is met S&S' , waar ik nog steeds m'n vinger niet op kan leggen. Ik denk dat het inderdaad deels te maken heeft met dat de twee zussen zo extreem zijn, dat je bij beiden niet 100% mee kan leven.
Maar wat ik denk dat ook een grote rol speelt, is dat het het meeste trieste en tragische verhaal van Jane Austen is. Het begint met de dood van de vader, de zussen zijn opeens arm en worden uit het huis "gezet" en moeten in een kleine en armoedige cottage wonen in een heel ander deel van Engeland. Marianne breekt haar hart , gaat bijna dood en trouwt uiteindelijk met de 'second best'. En Elinor's verhaal is - tot het einde - ook erg tragisch. Er komen wel typische Jane Austen-karikaturen in voor (Mrs. Jennings, Mr Palmer), maar op de achtergrond.
En dan is er nog de donkere kant, die in het boek alleen indirect naar voren komt, Willoughby die een meisje van 15 zwanger maakt en Colonel Brandon die een duel met hem uitvecht.
#319
mr. palmer is the man! marianne is eigenlijk wel erg leeghoofdig en heeft een beetje dat onfatsoenlijke gedrag van Lydia. Ze laat zich veel te veel meeslepen. Elinor's verstandigheid word door de wijze waarop Marianne er op reageerd erg uitvergroot, terwijl Elinor erg subtiel (en dat vaak ook vertaald kan worden naar verstandigheid of zakelijkheid....vooral als je een karakter als dat van Marianne er naast zet).
Ik kan me wel een beetje vinden in beide karakters, maar ik geen enkele zoals je meegesleept word met de personages in andere jane austen boeken.

Edward is saai.
#618
ik ben er over uit: eigenlijk draait alles in het boek om Elinor, ook al speelt Marianne ook wel een belangrijke rol. de focus ligt toch meer bij de eerste. Dus er kan wel gesproken worden over EEN hoofdrol ipv twee hoofdrollen.
#2125
Karin schreef:Al enkele weken zoek ik een onderwerp over Sense and Sensibility voor op dit forum... maar ik kan er zo geen bedenken. Ben nu het boek nog maar eens aan het lezen voor wat aanknopingspunten. Waarom is S&S zo leuk en 'saai' tegelijkertijd?
Het is als het goed is haar eerste "echte" werk, ik denk dat ze ervaring miste om het saai er van af te halen
#11520
Ik vind Edward niet echt bepaald saai, eigenlijk. Het is duidelijk hoe eervol hij is, omdat hij zijn verloving met Lucy niet wil verbreken zelfs al is hij verliefd op een ander, en ook als je ziet hoe hij zo verschilt van zijn snobistische familie. Hij "appeared amiable" voor Mrs Dashwood, en Elinor (wijs, lief, en caring) ziet iets in hem - ik zal wel toegeven dat hij niet zo heel erg wordt uitgediept en wat dingen mist die we wel terugzien in andere helden van Austen, maar echt 'saai' kan ik hem persoonlijk niet noemen.

Ik denk dat het er ook maar net van af hangt wat je wil zeggen over Sense and Sensibility. Hoewel dit boek een iets treurigere ondertoon heeft dan bijvoorbeeld de bright & sparkling Pride and Prejudice, heeft het toch een diepe lading, en interessante personages, maar is het ook een goed voorbeeld van een sterk staaltje maatschappijkritiek. Persoonlijk vind ik die kleine glimpses die Austen ons geeft in de minds van personages erg leuk, en vind ik het geweldig dat Austen het niet lijkt te kunnen om ons verstoken te houden van hoe enkele personages die niet meer in de spotlights staan uiteindelijk eindigen (zoals de beschrijving van Willoughby's situatie aan het einde van het boek).

En Em'ly, Austen maakte haar werken altijd klaar voor publicatie, en bewerkte ze ook nog indien nodig, wat met S&S ook is gebeurd (sterker nog - vroeger heette het "Elinor and Marianne" en was het hoogstwaarschijnlijk een briefroman), en Austen hield zich er zelf zo mee bezig, dat ze bijna nergens anders meer aan kon denken, zoals aangetoond wordt door een citaat uit één van haar brieven: "I can no more forget it, than a mother can forget her sucking child."
#13192
Zo weinig over S&S te zeggen?! Bij de JA cursus van de Oxford uni zijn we nu bij S&S bezig. Daarbij speelt de introduction van Doody in de Oxford World Classics versie een grote rol. Dan merk je pas hoeveel er in het boek zit. Over de primaire en secundaire verhaallijnen. Hoe karakters toch niet zo zijn als ze lijken te zijn. De mysteries, moederschap, moeders en jagers, weten en niet weten, behandeling van kinderen. Genoeg stof voor vele pagina's schrijfplezier!
#13196
Ik zou zeggen, Vertel!

In de avond is er altijd nog even een uurtje over […]

Emma dvd

De dvd heb ik aangeschaft en deze is geweldig. Dit[…]

Social Media Campaign

Misschien worden je wensen vervuld: https://www.ja[…]

Waar draait EMMA.?

"Emma" draait in Pathé Tuschinski[…]

Bezoek JaneAusten.nl voor het laatste nieuws!