EMMA.

27 februari in de bioscoop. Praat mee!

Alles over onze vakanties, met veel goede reistips!
#14544
Het spreekwoordelijke geduld van de Britten ?
Is dat nog steeds zo, in het verkeer bijvoorbeeld ?

Groot Brittanie is ook drukker geworden, en hoewel er prachtige snelwegen zijn, zijn er ook de nodige bottle-necks bij gekomen in de afgelopen jaren.
Het verschil van het verkeer in Nederland, en de drukkere gebieden rond de grote Engelse steden, en in het Zuiden van Engeland, is niet zo erg groot naar mijn idee.
Maar toch...

De jaren dat we met de caravan reden, reed ik meestal ongeveer 110 klm per uur op de snelweg.
Wettelijk iets te hard, maar op die manier rijd je goed met de vrachtwagens mee, en hebben die geen last van je.

Moet je op het continent maar zien dat je er tussen komt, in Groot Brittanie kreeg ik vaak een seintje van de auto achter me, om in te kunnen voegen.

Een anektdote:
We waren op weg van Pitlochry in Schotland naar Hawick op de grens Schotland/Engeland.
De vele dubbele rotondes door Edinburgh heen is een belevenis op zich.
Op de A1 naar het zuiden, 70 klm vanaf Edinburgh, zagen we een Little Chef restaurant.
Ideaal voor een tussenstop.
Alleen, Little Chefs zijn vaak echt "Little", omdat ze niet altijd parkeerplaatsen hebben voor vrachtwagens of auto's met caravan.

We wilden weer de snelweg op, maar ik reed per ongeluk het viaduct op, dat ons terug naar de rijbaan richting noorden zou voeren. Zonder tussenstops 70 klm extra heen en weer, als ik door zou rijden.
Op het viaduct gestopt, daar was ruimte voor dankzij een vluchtstrook.
Mijn vrouw is achter gaan staan, en met gebaren mij terug geloodst, terwijl van vier kanten auto's aan kwamen rijden. Regelmatig stopte een auto om mij de ruimte te geven om te manouvereren.
Mij vrouw bedankend met zwaaien.Totaal 20 minuten geduurd, dit zou in Nederland niet op die manier gelukt zijn.
#16515
Watch out : Overly long message coming !

Groot Brittanie, met en zonder roze brilletje.
Voor deze keer zonder.
Met de intentie om niet in de "tourist-trap" te vallen, en een land beoordelen aan de hand van enkele persoonlijke observaties.

Maar meestal lopen de eigen observaties redelijk gelijk met andere kindred-spirits.
Er is waarschijnlijk niemand die beter ironisch zijn of haar eigen land kan beschrijven dan een geboren Britse vrouw of man, en dan vooral de Engelsen.
Maak geen grapjes over Schotland tegen een Schot, of over Wales tegen een Welsh' persoon.
John Cleese heeft het een keer op zo'n manier gezegd :

"We lachen om ons drama, we weten niet wat we anders mee moeten doen. Typisch Engels "

Een gegarandeerde ijsbreker bij mijn oudere Engelse klanten is vaak een opmerking over "Good old British Rail ". De anekdotes vliegen om je oren, en alle redenen om vooral niet een trein te nemen in de UK. Afgelopen week een paar keer.

Mijn eigen observaties: Een mengeling van de herinneringen en beelden in mijn geheugen, die elke keer bij een nieuw bezoek weer gereset moeten worden.
Korte of langere bezoeken aan een ander land zijn om van te genieten, maar ook om het land te leren kennen. Het blijft persoonlijk natuurlijk.
Een collega uit mijn treinverleden, lang geleden, was een echt feestbeest.
Hij kende alle disco's in de grote steden van Europa, en wist overal de weg naar z'n feesten.
Wij niet, wij zijn niet zo feesterig, maar we zijn wel graag in een "vreemde" omgeving.

Opsluiten op een camping of in een resort is niet aan ons besteed.
De laatste 5 jaar gaan we weer met z'n tweeen, buiten het seizoen.
En we hebben het prima naar ons zin, als we in een bus vol met schoolkinderen terechtkomen, zoals twee jaar geleden in een bus naar Canterbury. Of als we heel lang moeten wachten bij een bakker.
We genieten even goed, ideaal om de lokale sfeer op te snuiven.

Wat observaties.
Er komen ook veel Engelsen in onze winkel/tankstation op Schiphol, die in Frankrijk wonen.
We zijn in Oktober een paar weken in Perth- Australie geweest, op bezoek.
Perth = Groot Brittanie, maar dan nieuwer, rijker en met beter weer.
( Australie is in 2009 niet in een crisis terechtgekomen als bijna enige land )

In gesprekken met de Brits/Franse klanten en de British newcomers in Perth, die daar een paar jaar wonen,is meestal totaal geen begrip waarom iemand uit "Holland" naar de UK zou willen, of all places.
Ik ga daar niet tegenin, en laat alles over me heenkomen.

Een van mij zussen woont gedeeltelijk in de Dordogne in een traditioneel huis, in de buurt van Sarlat, en bevestigt het beeld wat wij daar van hebben. Goed beschouwd wonen er Fransen, Engelsen en Nederlanders in hun omgeving.
Met hun eigen clubjes. ( Klassieke Frankrijk-grap: Als je in Frankrijk iemand ziet met een alpino-petje en een stokbrood in z'n hand, is het een Engelsman of een Nederlander )

Ook in Perth.
Er is niets goed aan hun moederland, "hier" is alles beter.
Maar ze zorgen wel dat ze hun pies hebben, custard, Cheddar etc, en drinken graag een traditioneel Brits biertje.
Op zo'n moment lukt het meestal om een gevoelige snaar te raken, als er iets in gedachten schiet op dat gebied.
Zoals ik in mijn intro in dit forum zei, hebben we al weer heimwee als we op de boot of in het vliegtuig terug naar Nederland zitten.
Maar ook nieuwe beelden.

Onze recentere beelden:
London.
London hebben we drie keer bezocht de laatste 6 jaar, voor een paar dagen.
De laatste keer daarvoor was bijna in 1986, een gat van 16 jaar.
Wel veel rondgezworven buiten de grote steden , van Cornwall tot Inverness.

Waar zijn de straat-artisten gebleven ?
London had de beste straat-artisten denk ik van Europa.
Amsterdam had heel veel Bob Dylan's en Neil Young's, maar geen optredens met honden, kanaries, vuurspuwers etc.
Ze zijn er niet meer, terwijl in Amsterdam genoeg te beleven is nog steeds,en gevarieerder nu.

Volgens een Engelsman recent zijn de vergunningen tegenwoordig peperduur. Te duur voor een straat-artiest.

London, en heel het land, hangt vol met verbodsbordjes, op de gekste plekken.
"It is an offense to..etc".
Video-camera's ook, zo'n 1.5 miljoen las ik pas over het hele land.
De roddelpers is ook niet mis, zoals waarschijnlijk bekend is.
Soms grappig om te lezen, maar je moet er van houden.
Maar vooral London gaf ons het gevoel dat daar weer de sfeer hangt die er in de jaren '50 gehangen moet hebben. Tamelijk grauw,ondanks dat de winkels en restaurants er veel beter uitzien nu.

De Beatlesjaren en de '60s worden commercieel goed in leven gehouden, maar het gevoel van vrijheid dat bij die periode hoort is vaak ver te zoeken.
Veel maatregelen die genomen zijn, zijn in naam van veiligheid. Tegen terrorisme, vandalisme etc.
Maar dat geldt ook in steden als Amsterdam, of Toronto, maar daar hangt toch echt niet die benepen sfeer.
Het over-pamperen werd ook zo gevoeld door de mensen in Perth.

Helemaal verkeerd is die terug-gang naar meer traditie ook weer niet.
Pizzas ( !) waren in de UK al een begrip voordat de eerste pizzeria in Amsterdam, in 1975, geopend werd.
Shoarma en kebab eveneens.
Nog steeds zie je in Engeland, vooral London, ontwikkelingen en trends die hier pas een jaar of twee later komen, of helemaal niet.
Maar als je dan een paar jaar later weer in een kleinere stad komt is het al weer weg, of minimaal
aanwezig.
Maar wel juist meer goede plekken om een echte homemade pie of een ander traditioneel gerecht te eten.

Ergens lijkt de hele UK weer meer de duidelijke klassenmaatschappij geworden te zijn die het altijd al was.
Als "arbeider" ga je niet winkelen in Salisbury of York.
Als middle-classer of hoger ga je niet feesten aan de kusten bij Hastings.
Ieder haar of zijn meug.
#17265
Ook dit bericht is geinspireerd door P&P 1995, zoals wel meer berichten van mij de laatste dagen.
Deze film zit vol met sterke momenten, die blijven hangen.

Een daar van is wanneer Lizzy in het Peak-district naar boven loopt,om over het landschap te kijken, dat in een keer zichtbaar wordt
Ze staat te genieten.
Mr. en Mrs.Gardiner staan dan beneden te roepen dat ze voorzichtig moet doen.

Onze laatste caravan-vakantie was in het Peak-district de eerste week.
Daarna gingen we naar het zuiden, op weg naar Ashburton in het Dartmoor-gebied.
Vanaf Stafford naar Bristol is het gewoon snelweg, niets bijzonders.
Maar je merkt dat je langzaam stijgt, en je verheug je op het moment dat je uitzicht krijgt over het landschap.
Voorbij Bristol krijg je dat ook opeens.
Om met Lizzy te spreken :" Beautiful !"
#17851
Bij deze nog een paar fotos van onze korte week in de New Forest, die niet JA-related zijn.

The New Forest:

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Een steeg in Bournemouth:
Niet echt mooi, maar ik vond hem wel interessant.

Afbeelding

En een straat in Lyndhurst, Deze straat loopt naar de marina, waar vandaan een ferry naar de Isle of Wight vertrekt.

Afbeelding

Er was niet tijd genoeg om naar het eiland te gaan.
Ik ben er zelf regelmatig geweest in het verleden, maar heb altijd alleen het stuk tussen Ryde en Shanklin gezien omdat daar het treintje reed.
Er wordt een enkele keer in Jane's boeken over "the island" gesproken.
200 jaar geleden gingen de mensen van het vaste land daar al heen voor ontspanning...
Degenen die het veroorloven konden dan.
Mijn vrouw en ik zitten nu al plannen te maken voor volgend jaar in zekere zin.
Ik wil eigenlijk naar "the island" voor een volle week, zij wil graag naar het Noorden, in de buurt van Carlisle, ook voor een week.
Aangezien we iets langer dan twee weken willen, moet daar wat aan te doen zijn natuurlijk.
"The North" trekt mij ook behoorlijk !

Ondanks dat dit een drukker gedeelte van Engeland is, hangt er toch een gemoedelijk sfeertje in de winkels en restaurants. We moesten een tijd wachten bij het bord "Please, wait to be seated" in een druk restaurant bij het strand van Bournemouth.
Maar eenmaal gezeten werd er niets opgedrongen, niet voortijdig de rekening neergelegd, etc.
WIj weten eigenlijk niet beter, maar onze vrienden , die meer de zuidelijke streken van Europa gewend zijn, viel het op.

Vaak horen we andere mensen zeggen "leuke vakantie, maar het was weer lang genoeg".
Zo zitten wij niet in elkaar.
We hadden al weer heimwee voordat we de ferry terug naar Duinkerken op reden...
#18018
( Het gedeelte tot en met de fotos had ik ook in Cassandra's Cafe gepost. Misschien niet helemaal het juiste topic. Dit misschien ook niet, maar dan blijft het in ieder geval bij elkaar )

Voor Karenlee: Ik zag je bericht in Emma 2009, ook daarom :)

Ons bezoek aan het Jane Austen House de eerste week van Mei 2010.

Het was indrukwekkend om de echte handschriften te zien van Jane, Cassandra en anderen.
Veel meubelstukken en huisraad was "replica".
Niet erg, het geeft de sfeer uit die tijd goed weer.
Maar ik ben af en toe net zo lang stil blijven staan op plekken totdat iedereen, ook andere bezoekers, weg waren.
En dan zie je de gang waar Jane zelf gelopen heeft, of de trap met het raam met uitzicht op de tuin.
Het doorkijkje tussen de bomen door naar de huizen aan de overkant.

Het moment dat ik 8 jaar geleden bij haar laatste rustplaats stond in de kathedraal in Winchester was erg belangrijk en inspirerend.
Ook hier heb ik me enkele momenten van stilte gegund, om die geheel aan haar te wijden, en haar de eer te bewijzen die ze verdient.
Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

( Toegevoegd 15 mei )
Sommige muntjes vallen wat later meestal. Het duurt even voordat alle indrukken hun juiste plek gevonden hebben.
Het is al meer dan een week geleden dat we terugkwamen.
Over het huis: Er is een clip op Youtube over het Jane Austen getiteld :
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Uy-f3CfMbAU[/youtube]

Een korte documentaire-clip over Jane Austen en The House, en de sterke aanwezigheid van haar persoon daar.

Maar gaandeweg zijn het de ogenblikken die ik heb geprobeerd te fotograferen, die ook het meest blijven hangen.
In gedachten zie je haar de trap op komen, babbelend met Cassandra, gevolgd door een van haar nichtjes, of met een stukje extra cake, even opgehaald in de keuken.
Je zou een stap opzij doen voor haar, en vragen of je nog wat voor haar zou kunnen doen, als aan een zuster.
Haar kamer, waar haar en Cassandra's stem geklonken heeft, geluiden die ook toen niet in mijn oren terechtgekomen zouden zijn.

Ik weet niet hoe oud de bomen in de tuin in haar tijd waren, maar het huis aan de overkant stond er al. Jane heeft dat huis ook gezien.
In de kathedraal van Winchester was voor mij het moment om echt even alleen te zijn.
8 Jaar geleden stond ik daar ook aan haar graf, er zijn toen een aantal vensters geopend die nooit meer dicht zullen gaan. ( Ook richting LMM en Anne, en nu "Emily" .)

Terwijl ik daar stond was het meisjes-koor aan het oefenen, met het orgel erbij.
Ik ben niet gelovig in kerkelijke zin, meer agnostisch geloof ik.
Maar eventjes zweefden er engeltjes boven haar Eeuwige Bed.

Jane heeft van de fontein van de Eeuwige Jeugd gedronken, en leeft voort in de gedachten van ieder die haar heeft leren kennen, en van haar houdt.

Ik heb nog nooit een kaarsje aangestoken in een kerk,
Deze keer wel.

Afbeelding

Sentimental journey:
In zomer 1995 waren we voor de eerste keer in Winchester.
Er waren veel herdenkingen gaande vanwege de Tweede Wereldoorlog.
Het was lekker weer, mijn vrouw had zin om te winkelen, mijn zoon en ik niet.
Hij was toen 8 jaar.
We hebben ruim een uur zitten babbelen over wat die oorlog betekende, en over luchtige dingen.
Toen was het jongenskoor aan het oefenen, ook met het orgel erbij.
Tijd vliegt !
Laatst gewijzigd door Henk op 16 mei 2010 10:52, 2 keer totaal gewijzigd.
#18019
Henk: Prachtige foto's, en een heel leuk verhaal. Bedankt dat je je ervaringen met ons deelt.
#18126
Sommige verhalen hier zijn een beetje uit de oude doos.
Niets aan te doen.
Eigenlijk zijn we alleen in het Lake District nog nooit geweest, voor de rest hebben we alle gedeeltes van Groot Brittanie wel een keer bezocht.
Maar wat zegt dat ?
Helemaal niets !

Hoewel Groot Brittanie het meest historische land van Europa is, veranderen de dingen ook hier voortdurend. Vooral in de samenleving.
De landschappen zijn godzijdank minder kwetsbaar voor veranderingen.

In ieder geval hulde voor de National Trust
Al in 1895 opgericht met ver vooruitziende blik.
Dankzij deze onafhankelijke stichting is er veel bewaard gebleven, en kunnen we nog steeds genieten van al het moois dat in dit land te vinden is.
Never mind als je entree moet betalen, en als er misschien een winkeltje bij is om inkomsten te genereren. Er moeten uitgaven gedaan worden tenslotte.
De National Trust gaat er van uit dat projecten zich zelf moeten kunnen bedruipen, en helpt hier ook bij met hun lange ervaring.
( We hebben daar echt mensen over horen mopperen, vol onbegrip hier voor )

In Nederland is pas in de jaren '60 een beweging ontstaan om historische plaatsen te beschermen.
Monumentenzorg doet z'n best, maar heeft niet de macht die de National Trust wel heeft.

De leukste tearooms in GB zijn nog steeds die, waar je het toilet kunt bereiken via de binnenplaats of een doolhof, met een scheve deur met een krom haakje om de deur dicht te houden tijdens gebruik.
Let op het afstapje/opstapje/lage doorgang !

Kortom: We hebben al weer heimwee...

In de avond is er altijd nog even een uurtje over […]

Emma dvd

De dvd heb ik aangeschaft en deze is geweldig. Dit[…]

Social Media Campaign

Misschien worden je wensen vervuld: https://www.ja[…]

Waar draait EMMA.?

"Emma" draait in Pathé Tuschinski[…]

Bezoek JaneAusten.nl voor het laatste nieuws!