Ik vind het interessant dat jij het zo koeltjes opsomt, Henk. Het laat zien dat het je hart niet heeft geraakt, en dat had ik ook met die verfilming. Op zich was het erg mooi gedaan, goede 'production values'. Ze hebben de bron ook best aardig gevolgd - veel beter dan bijv. Piper Park. Acteurwerk was ook op hoog niveau. Ik vind Sally Hawkins geweldig, en zo'n toevoeging in het verhaal dat zij wist hoe je een ontwricht sleutelbeen weer op plaats moest zetten een geweldige manier om te laten zien hoe bekwaam Anne was. Maar op een of ander manier, het verhaal pakt je niet op en steelt je hart niet, zoals dat bij mij gebeurd is met andere verfilmings.
Voor mij zit veel te veriwijten aan hoe ze die film hebben laten eindegen

. Ex-
CUSE me, but do you realise you have just robbed one of the most romantic declarations of love ever written in the English language completely of its power by having your gal sprint through Bath with her skirts above her knees in pursuit of its writer? Ja, ik weet het. Het maakt voor goed 'Chic-Lit' kijkcifers. Evenaals het eind als zij haar geliefde huis 'kado' krijgt. Dat had nooit kunnen. Hooguit had Wentworth het kunnen huren.