EMMA.

27 februari in de bioscoop. Praat mee!

Hier kun je laten weten wat je van dit boek vindt.
Gebruikersavatar
By Diewertje
#3069
Tijdens de lange wandeling van de Musgroves, Wentworth en Anne, hoort Anne Louisa tegen Wentworth zeggen dat ze veel liever hadden gehad dat Anne en niet Mary met Charles was getrouwd, maar dat Anne Charles heeft geweigerd. Ik vraag me af, wat maakt Wentworth op uit deze informatie?

Dat Anne zich een tweede keer heeft laten overhalen door Lady Russell om een huwelijkskandidaat af te wijzen? Of dat Anne zich niet zo snel na de verloving met Wentworth te hebben verbroken zich kan binden aan een nieuwe man? Of...?
Gebruikersavatar
By Karenlee
#3072
Wellicht een beetje van allebei. Hij zegt ergens toen alles weer goed is tussen hun (iets in de geest van): "I knew you had turned down another offer from someone with more to recommend himself, and I asked myself, 'Was this for me'"?
Gebruikersavatar
By Alynia
#3080
Hm ik denk dat als Wentworth een beetje logisch kon nadenken (en volgens mij is hij wel het soort man dat dat kan), dat hij wist dat lady Russell dit wel zou goedkeuren. Ik bedoel... Anne was ouder, hij had gigantisch veel meer te bieden in materieel opzicht... Ik denk dat Wentworth heel sterk vermoedde dat het voor hem was.
Volgens mij merk je in het boek ook hierna dat hij weer wat meer naar Anne toe trekt, het is net of hij durfde hopen, zijn gevoelens de ruimte durfde te geven zeg maar.
Gebruikersavatar
By Diewertje
#3089
Nu bedenk ik me eigenlijk...waarom heeft Anne hem eigenlijk afgewezen? Lezen we dat ergens in het boek?
Gebruikersavatar
By Karenlee
#3091
Nee, dat word niet expliciet uitgelegd. Je moet zelf je conclusies trekken uit de volgende alinea:

No one had ever come within the Kellynch circle, who could bear a comparison with Frederick Wentworth, as he stood in her memory. No second attachment, the only thoroughly natural, happy, and sufficient cure, at her time of life, had been possible to the nice tone of her mind, the fastidiousness of her taste, in the small limits of the society around them. She had been solicited, when about two-and-twenty, to change her name, by the young man, who not long afterwards found a more willing mind in her younger sister; and Lady Russell had lamented her refusal; for Charles Musgrove was the eldest son of a man, whose landed property and general importance were second in that country, only to Sir Walter's, and of good character and appearance; and however Lady Russell might have asked yet for something more, while Anne was nineteen, she would have rejoiced to see her at twenty-two so respectably removed from the partialities and injustice of her father's house, and settled so permanently near herself. But in this case, Anne had left nothing for advice to do.

Anne is 'nice' (toen betekende dat niet 'aardig', maar dat je niet met het eerste het beste tevreden zou zijn), en 'fastidious' (kieskeurig). Ze heeft echte liefde voor een superieur man gekend. Ze gaat zich nu niet neerleggen bij iets 'minder.

Iets wat ik trouwens heel leuk vinden is hoe de betekenissen van woorden zijn veranderd. Die 'nice' is een goede voorbeeld van. Wentworth zegt ook op een bepaalde moment:

"Yes, here I am, Sophia, quite ready to make a foolish match. Anybody between fifteen and thirty may have me for asking. A little beauty, and a few smiles, and a few compliments to the navy, and I am a lost man. Should not this be enough for a sailor, who has had no society among women to make him nice?"

Maar wat 'nice' kon betekenen was al aan het veranderen tijdens het leven van Jane. Wat vond ze daarvan? Dat kunnen we ook wellicht halen uit Northanger Abbey:

"But now really, do not you think Udolpho the nicest book in the world?"

"The nicest -- by which I suppose you mean the neatest. That must depend upon the binding."

"Henry," said Miss Tilney, "you are very impertinent. Miss Morland, he is treating you exactly as he does his sister. He is forever finding fault with me, for some incorrectness of language, and now he is taking the same liberty with you. The word `nicest,' as you used it, did not suit him; and you had better change it as soon as you can, or we shall be overpowered with Johnson and Blair all the rest of the way."

"I am sure," cried Catherine, "I did not mean to say anything wrong; but it is a nice book, and why should not I call it so?"

"Very true," said Henry, "and this is a very nice day, and we are taking a very nice walk, and you are two very nice young ladies. Oh! It is a very nice word indeed! -- It does for everything. Originally perhaps it was applied only to express neatness, propriety, delicacy, or refinement; -- people were nice in their dress, in their sentiments, or their choice. But now every commendation on every subject is comprised in that one word."

"While, in fact," cried his sister, "it ought only to be applied to you, without any commendation at all. You are more nice than wise."
Gebruikersavatar
By Diewertje
#3092
Ja, dat is ook zo, dat heb ik gelezen. En ik vind het nog wel redelijk duidelijk: aan het zinnetje But in this case, Anne had left nothing for advice to do. kun je al opmaken dat zij hem heeft afgewezen niet op Lady Russell's 'advies' maar uit eigen overtuiging en dan is het al zo goed als duidelijk dat ze na Wentworth niet zomaar genoegen neemt met een ander.

En dat stukje uit Northanger Abbey heb ik ook onthouden (al dan niet zo letterlijk ;)), ik vind het leuk als Henry Catherine een beetje plaagt. Maar dat 'nice' verschillende betekenissen heeft/had is mij weer geheel nieuw!
By Merdyff
#3536
Ik denk ook dat Captain Wentworth door had dat het voor hem was dat ze Charles had afgewezen. Want inderdaad merk je nadien dat hij weer wat meer naar haar toegetrokken wordt. Als hij gedacht had dat wat Louisa hem vertelde, namelijk dat ze zich door Lady Russell had laten overhalen om Charles af te wijzen, de waarheid was, had dat denk ik net het tegenovergestelde effect gehad. Dan had ze zich alweer door Lady Russell laten overhalen om van gedachte te veranderen en dan zou ze verder gezakt zijn in zijn achting, omdat het net die beïnvloedbaarheid was die hij het mist waardeerde aan haar karakter. Aangezien hij (uiteraard) wist over Annes eerdere verloving met hem, was het voor hem een stuk eenvoudiger om de gebeurtenis in het juiste licht te zien. Louisa, die niets afwist van haar eerdere verloving, kon onmogelijk vermoeden dat Charles afgewezen was omdat Anne nog met een andere man in haar hoofd zat.
Gebruikersavatar
By Em'ly
#3638
OP dat moment wasie kwaat dus ik denk dat van Lady Russel's afwijzing

In de avond is er altijd nog even een uurtje over […]

Emma dvd

De dvd heb ik aangeschaft en deze is geweldig. Dit[…]

Social Media Campaign

Misschien worden je wensen vervuld: https://www.ja[…]

Waar draait EMMA.?

"Emma" draait in Pathé Tuschinski[…]

Bezoek JaneAusten.nl voor het laatste nieuws!